Przygotowanie motoryczne w sezonie i poza nim:
odnosi się do specyficznego podziału treningu w ciągu roku oraz do tego, w jaki sposób te podziały są organizowane w celu uzyskania najlepszej formy w określonym momencie.
to średni okres w periodyzacji treningu, który trwa zazwyczaj od 3 do 6 tygodni. Wchodzi on w skład dłuższego planu rocznego, czyli makrocyklu, a z kolei składa się z krótszych odcinków tygodniowych, zwanych mikrocyklami.
to pojedyncza, zaplanowana sesja ćwiczeń fizycznych, która ma określony cel, czas trwania oraz strukturę.
To strategia, która zmienia tradycyjne podejście treningowe. Zamiast zaprzęgać zawodników do pracy nad jedną, bądź dwoma cechami motorycznymi w trakcie jednego treningu rozbijamy pracę na krótkie, kilkuminutowe lub kilkunastominutowe, ale bardzo precyzyjne „strzały” treningowe w ciągu dnia lub tygodnia.
Dlaczego w nowoczesnym sporcie i treningu motorycznym to podejście robi taką furorę?
Wykonując krótkie wstawki (np. nad mocą, szybkością czy prewencją), zawodnik jest maksymalnie skupiony i świeży. Każde powtórzenie jest wykonane precyzyjnie, bo omijamy fazę mocnego zmęczenia.
To idealny sposób, by podtrzymać wypracowane parametry sportowe w trakcie intensywnego sezonu. Dajemy ciału sygnał do rozwoju, ale nie dokładamy mu obciążeń, które mogłyby zepsuć główny trening techniczny czy taktyczny.
Logistyka i życie jest nieubłagane - czasem mamy jedną lub dwie jednostki treningowe na tydzień i tyle - jak wtedy upchać wszystko w kalendarz?
Zależna od naszego doświadczenia w pracy z zawodnikami/zawodniczkami
Zależna od poziomu naszej obecnej wiedzy (rozwój trenerskiej metodologii)
Zależna od dostępności czasowej na przestrzeni mikrocyklu
Zależna od logistyki pracy w klubie/pracy indywidualnej z zawodnikiem
Zależna od poziomu wytrenowania zawodników/zawodniczek
Zależna od wieku zawodników/zawodniczek
Nauka programowania treningowego i rozwój metodologii to proces
również dla nas - trenerów przygotowania motorycznego
W tym przypadku należy poczynić ważne zastrzeżenie: "Wertykalna Integracja" (oraz system High/Low) to określenia wywodzące się z praktyki trenerskiej, a nie ścisłe terminy laboratoryjne. W literaturze naukowej mechanizmy te bada się i opisuje pod pojęciami periodyzacji nieliniowej (undulating/non-linear periodization) oraz zarządzania zmęczeniem Ośrodkowego Układu Nerwowego (CNS fatigue).
Francis, C. (1992). "The Charlie Francis Training System". Książka (a także liczne materiały z seminariów) twórcy tego systemu. Choć nie są to artykuły naukowe, stanowią absolutny FUNDAMENT* wiedzy o wertykalnej integracji, wykorzystywany dziś przez najlepszych na świecie trenerów przygotowania motorycznego pracujących ze sprinterami, futbolistami czy zawodnikami NBA. Tłumaczy, dlaczego średnia intensywność niszczy zawodnika i dlaczego trenowanie całego spektrum cech motorycznych musi odbywać się przez cały rok.
*FUNDAMENT - dla każdej dyscypliny inne !!! Założenia treningowe, specyfika dyscypliny, systemy energetyczne.


Poniższa tabela zawiera bardziej uproszczone podsumowanie kluczowych stref i odpowiadających im parametrów:
| ZONE | method | % 1RM | # sets | rep range | recovery | tempo* | ROM* |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | DE | 45-60% | 2-10 | 2-5 | 45-120s | explosive light | larger |
| 2 | RE | 65-80% | 4-8 | 3*-12 | 30-90s | controlled | moderate |
| 3 | ME | >85% | 1-6 | 1-5 | 2-5' | explosive heavy | smaller |
Stuart McMillan, 2017
Czas wolny na pełne oderwanie od rygoru klubowego. Odpoczynek mentalny od reżimu treningowego.
Zabiegi fizjo, odnowa biologiczna i skupienie na całkowitym wyleczeniu mikrourazów z sezonu.
Minimalne podtrzymanie bazy atletycznej. Niespecyficzny trening kondycyjny, utrzymanie aktywności na siłowni (chyba, że sztab zaleci inaczej).
Odcięcie od sportu, relaks. Dobry czas na próbowanie nowych aktywności i wysiłki kompletnie niespecyficzne do dyscypliny.
***Juniorzy/ młodzieżowcy/ sportowcy z dużymi brakami.
Wczesna faza. Powrót do zorganizowanych treningów, plyometria ekstensywna, akumulacja objętości ćwiczeń siłowych i rozwój bazy tlenowej.
Środkowa faza. Spadek objętości, wzrost intensywności (85-95% 1RM). Plyometria intensywna, zmiany kierunku, trening kontrastowy***
Końcówka Pre-Season. Coraz bardziej specyficzne zadania ruchowe. Kluczowe zarządzanie zmęczeniem!!!
Zwiększaj objętość bodźców o maksymalnie 5-15% tygodniowo, aby uniknąć przeciążeń ponad możliwości regeneracyjne!



Odnowa biologiczna. Pasywny odpoczynek. Minimalizowanie stanów zapalnych po meczu.
Względnie krótka sesja, ciężar 80-85%. Minimalizacja wydłużonej fazy ekscentrycznej dla redukcji DOMS. Akcenty motoryczne rozpisane na cały tydzień.
Pobudzenie układu nerwowego. Krótkie sprinty, rzuty i WL/ wysoko intensywny trening siłowy na niskiej objętości!
Nadrzędny cel w sezonie to utrzymanie siły i mocy wypracowanej w okresie przygotowawczym przy jednoczesnej maksymalizacji świeżości parametrów zawodnika w dniu meczu. Mikrodozowanie zamiast akumulacji.



Ćwiczenia to jedynie narzędzia. Jeżeli masz możliwość zaplanuj ZARYS bloków, dobór narzędzi i dopasuj je do swojej LOGISTYKI.
Oceniaj sam/sama regularnie swoją pracę i zbieraj informację zwrotną od środowiska w którym działasz.
Nie od razu Rzym zbudowano - daj sobie czas i pracuj nad rozwojem trenerskiego rzemiosła.
Konsultacja z kimś, kto przebył drogę którą kroczysz czasem bywa dużo bardziej wartościowa niż kolejna przeczytana książka! Nie bój się napisać!




Czas na Q&A